بیاییم آسمانی شویم...

توصیه‌ای از آیت الله بهجت در باب زیارت حضرت امام رضا(ع)

زیارت شما قلبی باشد. در موقع ورود اذن دخول بخواهید، اگر حال داشتید به حرم بروید. هنگامی که از حضرت رضا علیه السلام اذن دخول می‌طلبید و می‌گویید:

«أأدخل یا حجة الله: ای حجت خدا، آیا وارد شوم؟»

به قلبتان مراجعه کنید و ببینید آیا تحولی در آن به وجود آمده و تغییر یافته است یا نه؟ اگر تغییر حال در شما بود، حضرت علیه السلام به شما اجازه داده است. اذن دخول حضرت سیدالشهداء علیه السلام گریه است، اگر اشک آمد امام حسین علیه السلام اذن دخول داده‌اند و وارد شوید.

 اگر حال داشتید به حرم وارد شوید. اگر هیچ تغییری در دل شما به وجود نیامد و دیدید حالتان مساعد نیست، بهتر است به کار مستحبی دیگری بپردازید.

 سه روز روزه بگیرید و غسل کنید و بعد به حرم بروید و دوباره از حضرت اجازه ورود بخواهید.

زیارت امام رضا علیه السلام از زیارت امام حسین علیه السلام بالاتر است، چرا که بسیاری از مسلمانان به زیارت امام حسین علیه السلام می‌روند. ولی فقط شیعیان اثنی عشری به زیارت حضرت امام رضا علیه‌السلام می‌آیند.

بسیاری از حضرت رضا علیه السلام سؤال کردند و خواستند و جواب شنیدند، در نجف، در کربلا، در مشهد مقدس،- هم همین طور - کسی مادرش را به کول می‌گرفت و به حرم می‌برد. چیزهای عجیبی را می‌دید.

ملتفت باشید! معتقد باشید! شفا دادن الی ماشاءالله! به تحقق پیوسته. یکی از معاودین عراقی غده‌ای داشت و می‌بایستی مورد عمل جراحی قرار می‌گرفت. خطرناک بود، از آقا امام رضا خواست او را شفا بدهد، شب حضرت معصومه علیهاالسلام را در خواب دید که به وی فرمود:

«غده خوب می‌شود. احتیاج به عمل ندارد!» ارتباط خواهر و برادر را ببینید که از برادر خواسته خواهر جوابش را داده است.

 همه زیارتنامه‌ها مورد تأیید هستند. زیارت جامعه کبیره را بخوانید. زیارت امین الله مهم است. قلب شما- این زیارات را بخواند. با زبان قلب خود بخوانید. لازم نیست حوائج خود را در محضر امام علیه السلام بشمرید. حضرت علیه السلام می‌دانند! مبالغه در دعاها نکنید! زیارت قلبی باشد. امام رضا علیه السلام به کسی فرمودند:

«از بعضی گریه‌ها ناراحت هستم!»

یکی از بزرگان می‌گوید، من به دو چیز امیدوارم اولاً قرآن را با کسالت نخوانده‌ام. بر خلاف بعضی که قرآن را آنچنان می‌خوانند که گویی شاهنامه می‌خوانند. قرآن کریم موجودی است شبیه عترت.

 ثانیاً در مجلس عزاداری حضرت سیدالشهداء گریه کرده‌ام.

حضرت آیت الله العظمی بروجردی رحمة الله مبتلا به درد چشم شدند، فرمودند: «در روز عاشورا مقداری از گِلِ پیشانی عزاداری امام حسین علیه السلام را بر چشمان خود مالیدم، دیگر در عمرم مبتلا به درد چشم نشدم و از عینک هم استفاده نکردم!

پس از حادثه بمب گذاری در حرم مطهر حضرت رضا علیه السلام حضرت به خواب کسی آمدند، سؤال شد.

«در آن زمان شما کجا بودید؟ فرمودند: کربلا بودم.»

این جمله دو معنی دارد:

معنی اول این که حضرت رضا علیه السلام آن روز به کربلا رفته بودند.

معنی دوم یعنی این حادثه در کربلا هم تکرار شده است. دشمنان به صحن امام حسین علیه السلام ریختند و ضریح را خراب کردند و در آن جا آتش روشن کردند!

کسی وارد حرم حضرت رضا علیه السلام شد، متوجه شد سیدی نورانی در جلوی او مشغول خواندن زیارتنامه می‌باشد، نزدیک او شد و متوجه شد که ایشان اسامی معصومین - سلام الله علیهم - را یک یک با سلام ذکر می‌فرمایند.

 هنگامی که به نام مبارک امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ رسیدند سکوت کردند! آن کس متوجه شد که آن سید بزرگوار خود مولایمان امام زمان- سلام الله علیه و ارواحنا له الفداء- می‌باشد.

 حرف آخر این که: عمل کنیم به هر چه می‌دانیم. احتیاط کنیم در آنچه خوب نمی‌دانیم. با عصای احتیاط حرکت کنیم.

در همین حرم حضرت رضا علیه السلام چه کراماتی مشاهده شده است. کسی در رؤیا دید که به حرم حضرت رضا علیه السلام مشرف شده و متوجه شد که گنبد حرم شکافته شد و حضرت عیسی و حضرت مریم علیهماالسلام از آنجا وارد حرم شدند.

تختی گذاشتند و آن دو بر آن نشستند و حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت کردند.

روز بعد آن کس در بیداری به حرم مشرف گردید. ناگهان متوجه شد حرم کاملاً خلوت می‌باشد! حضرت عیسی و حضرت مریم علیهماالسلام از گنبد وارد حرم شدند و بر تختی نشستند و حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت کردند. زیارت نامه می‌خواندند.

همین زیارت نامه معمولی را می‌خواندند! پس از خواندن زیارتنامه از همان بالای گنبد برگشتند. دوباره وضع عادی شد و قیل و قال شروع گردید حال آیا حضرت رضا علیه السلام وفات کرده است؟

حرف آخر این که: عمل کنیم به هر چه می‌دانیم. احتیاط کنیم در آنچه خوب نمی‌دانیم. با عصای احتیاط حرکت کنیم.

منبع: کتاب به سوی محبوب، و کتاب برگی از دفتر آفتاب. آیة الله بهجت

چفدر زیبا بود !

چه لحظه های شگفتی ، چه عشقی ، چه ایمان و ابدیتی !

همه صف کشیده بودند. همه ، دل های مشتاقشان را روی دست گرفته بودند.

همه جویای لقمه ای متبرک بودند و چرا نباشند ؟!

وقتی کبوتران به برکت نام تو از حریمت دور نمی شوند ،

 وقتی آهوان پنا هنده ی لطف دستانت می شوند ،

وقتی خورشید هر بامداد بر گنبد تو سلام میکند ،

چرا دل های مشتاق زائرانت تو را به طواف نگیرد و از فاصله های نزدیک و دور،

به میهمانی محبت تو نیایند ؟!

و من آن روز تمامی اشتیاق را در چهره ها و دست هایی که در مهمان خانه ی تو ، طالب

شوق و شکوه و شفا و برکت و شادی بودند.

دیدم و دیدم که ایمان چه شکوهی دارد و عشق چقدر خاطره افرین است .

 آن دست های به طلب بر امده ، آن روز طعام متبرکی می طلبیدند تا توانی یابند و جانشان را

 به محضر و بارگاه تو اورند و با تو نجوا کنند.

ای رئوف  بی همتا، زیارت تو ، حج عشاق بی نواست .

 زیارت همه زائران خویش را بپذیر و سایه سار نعمت و محبت و هدایت خود را از سر ما

شیفتگان خاندان ولایت ، دریغ مدار،

 
یا علی ابن موسی الرضا (ع)!
 

رهگذر

برگرفته از سایت یا غریب

سفارشى از امام رضا(علیه السلام)

على بن شعیب، یکى از شاگردان با استعداد و لایق آن حضرت، مىگوید:

روزى به دیدار امام  رضا(علیه السلام) رفتم، از مــن پرسید: یا على! چه

کسى از نظر زندگى بهتــرین مردم است؟  جـواب دادم: اى سرور و آقاى

مـن! شـــما به ایــن مطلب از مــن داناترید. بــعد از آن فرمود: «یــا  على،

مَنْ حَسَّـــنَ مَعــاشَ غَیْرِهِ فى مَعاشِهِ.»; کسـى که امـور زندگـى دیگران

را از طریق امورِ زندگى خویش نیکو مىگرداند. و سپس ادامه داد:

می دانى چه کسى از نظر زندگى از همه  مردم بدتر است؟ جواب

دادم: شمــا داناترید. فرمود: کسى که دیگران از زندگى او بهره اى

ندارند.

^{چند سال پيش بانك كشاورزي – شعبه كه من در آنجا حساب داشتم- كارمندي داشت به نام آقاي حميد رضا ثابت  كه از امام رضا(ع) شفا گرفته بود. يك روز ايشان در مراسمي نحوه بيماري  و شفا يافتنش  را برايمان تعريف كرد ....}

^{ايشان چند سال قبل به بيماري سرطان خون مبتلا مي شوند  و معالجات در داخل ايران نه تنها مثمر ثمر واقع نمي شوند بلكه بيماري ايشان پيشرفت مي كنند و حتي كليه هاي ايشان از كار مي افتد بطوري كه نياز به دياليز هم پيدا مي كنند.}

امام رضا (ع) فرمودند:

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا

به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.

(بحارالانوار،ج78،ص 347)

مَن حاسَبَ نَفسَهُ رَبَحَ وَمَن غَفَلَ عَنهَا خَسِر

آن کسى که نفسش را محاسـبه کند، سـود برده است و

آن کسى که از محاسبه نفس غافل بماند ، زیان دیده است.

(بحار الأنوار، ج 78، ص 352، باب 26، ح 9)

مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل

هر کـس به رزق و روزى کم از خدا راضى باشد ، خداوند از عمل کم او راضى خواهد بود
(بحـارالانـوار،ج 78،ص 357)

 یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ:

اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا.

هیچ بنده ‏اى حقیقت ایمانش را کامل نمى ‏کند مگر این که در او سه خصلت

باشد: دین‏ شناسى ، تدبر نیــکو در زندگى ، و شکیـبایى در مصیبت‏ها و بلاها.

(بحار الانوار، ج 78، ص 339، ج1 )

" رَحِمَ اللهُ عَبْداً أحْيى أمْرَنا، قيلَ: كَيْفَ يُحْيى أمْرَكُمْ؟ وَ قالَ (عليه السلام) : يَتَعَلَّمُ عُلُومَنا وَيُعَلِّمُها النّاسَ "

رحمت خدا بر كسى باد كه أمر ما را زنده نمايد، سؤال شد: چگونه؟ حضرت پاسخ داد: علوم ما را فرا گيرد و به ديگران بياموزد
(بحارالأنوار: ج 2، ص 30، ح 13)

مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیمة

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید ، خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.
(اصول کافى، ج 3، ص 268)

صدیقُ کلُّ امری عَقلُهُ و عَدُوُّهُ جَهلُهَ

دوست هرکسی عقل اوست و دشمن هر کس نادانی اوست.   

(جهاد النفس، ج82)

(تحف العقول، ص445)

                                         

شخصیت ملکوتی و شامخ علمی و زهد و اخلاق حضرت رضا علیه السلام

و اعتقاد شیعیان به او سبب شد که نه تنها در مدینه بلکه در سراسر دنیای

اسلام به عنوان بزرگترین و محبوبترین فرد خاندان رسول اکرم (ص) مورد

قبول عامه باشند  و مسلمانان او را بزرگترین پیشوای دین بشناسند و

نامش را با صلوات و تقدیس ببرند.

مقدمه :

امام علي ‌بن موسي‌الرضا عليه‌السلام هشتمين امام شيعيان از سلاله پاك رسول خدا و هشتمين جانشين پيامبر مكرم اسلام مي‌باشند.

ايشان در سن 35 سالگي عهده‌دار مسئوليت امامت ورهبري شيعيان گرديدند و حيات ايشان مقارن بود با خلافت خلفاي عباسي كه سختي‌ها و رنج بسياري رابر امام رواداشتند و سر انجام مامون عباسی ايشان رادرسن 55 سالگی به شهادت رساند.دراين نوشته به طور خلاصه, بعضی ازابعاد زندگانی آن حضرت را بررسی می نماييم